Ísfirska ferðaþjónustufyrirtækið sem nú heitir Sjóferðir Hafsteins og Kiddýjar ehf. byrjaði "úr engu" fyrir sautján til átján árum - fyrir tilviljun en ekki af ásetningi. Vöxturinn hefur verið hægur og rólegur en ekki í neinum stökkum.

Sjóferðir Hafsteins og Kiddýjar eru dæmigert fjölskyldufyrirtæki. Fjölskyldufaðirinn, Hafsteinn Ingólfsson kafari, byrjaði aleinn á sínum tíma en á síðasta sumri voru starfsmennirnir orðnir fimm stöðugildi, eins og það er kallað - Hafsteinn og eiginkona hans, Guðrún Kristjánsdóttir (Kiddý), ásamt sonum sínum og tengdadætrum.

Formlega séð er fyrirtækið Sjóferðir Hafsteins og Kiddýjar ehf. bráðungt fyrirtæki, ekki stofnað fyrr en árið 1998. Fram að þeim tíma hafði ferðaþjónustan verið rekin á kennitölu Köfunarþjónustu Hafsteins Ingólfssonar.

Upphafið má rekja til ársins 1982 þegar Hafsteinn keypti sér "fokheldan" hraðfiskibát og innréttaði hann sjálfur heima á Ísafirði. Þar var hann að láta þann draum rætast að eiga sitt eigið "horn". Á þessum árum vann Hafsteinn í vélsmiðju en tók sér jafnan gott frí á sumrin til að geta farið á handfæri. Kannski er það í eðli hans úr Súgandafirðinum að langa út á sjó og vera eiginn herra. Fyrsti báturinn var sumsé lítill handfærabátur og hét Bliki. Þetta var 22ja feta Flugfiskur og Hafsteinn sjósetti hann vorið 1983. Þá var engin sérstök ferðaþjónusta á sjó á þessu svæði.

Hafsteinn var og er kafari og jafnframt því sem hann var á skaki á bátnum sínum var iðulega hóað í hann til að skera úr skrúfum og sinna öðrum köfunarverkefnum. Fljótlega byrjuðu líka þeir sem áttu hús norður í Aðalvík og víðar að biðja hann að skutla sér á milli, því að báturinn var fljótur í förum. Þessi þjónusta við "húsafólkið" í gömlu byggðunum norðan Djúps var þó algerlega tilfallandi, ekki skipulögð og því síður auglýst.

En svona byrjaði þetta og svona var þetta fyrstu árin. Fimm árum seinna, árið 1988, keypti Hafsteinn sér stærri bát í staðinn fyrir þann fyrsta. Þetta var Sómi 800 og hét líka Bliki. Þá var Hafsteinn hættur í vélsmiðjunni og farinn að sjá um skíðasvæðið á Seljalandsdal. Þá hafði hann sumarið alveg fyrir sig, allt frá maílokum og langt fram á haust, og gat verið viðloðandi bátinn og sjóinn allan þann tíma. Auk þess sem fleiri og fleiri báðu hann að skjótast með sig eða sækja sig norður yfir Djúp var farið að biðja hann að skreppa á sjóstöng og þannig urðu skutlferðirnar stöðugt fleiri. En Hafsteinn var líka á skakinu og líklega hefur verið mest að gera í köfunum á árunum kringum miðjan níunda áratuginn. Þá var hann oft kallaður til þjónustu við báta og togara og fór iðulega mjög langt út. Þannig vatt þetta upp á sig.

 

Svo kom kvótakerfið og það bitnaði illa á Hafsteini. Árið 1991 endurnýjaði hann bátinn öðru sinni og keypti Sóma 900 sem hét Bliki og heitir enn. Kvótinn sem hann hafði var svo lítill að hann dugði ekki til að framfleyta fjölskyldunni. Þá var gott að hafa líka eitthvað annað fyrir bátinn að gera. Og farþegunum fjölgaði jafnt og þétt. Árið 1994 lætur Hafsteinn lengja Blika sinn þannig að hann fær leyfi fyrir 19 farþega. Þá kemur eiginkonan Kiddý jafnframt til sögunnar við reksturinn. Þá er báturinn orðinn of stór og farþegarnir of margir til þess að einn maður gæti veitt nógu góða þjónustu um borð.

Á árunum 1988-90 voru farþegarnir orðnir fáein hundruð yfir sumarið og síðan fjölgaði þeim nokkuð á næstu árum. Árið 1994 urðu þáttaskil, því að jafnframt því sem báturinn var lengdur var byrjað á markaðssetningu og bæklingagerð og auglýsingum. Þá lá fyrir að ekki yrði meiri fiskur veiddur á Blika. Samið var við ferðaskrifstofur um flutning á gönguhópum á Hornstrandir. Sumarið 1996 voru farþegarnir orðnir um 1.500 talsins.

 

Árið 1997 var báturinn Kiddý keyptur til viðbótar og síðan hafa tveir bátar verið í rekstri samtímis. Það þýddi meiri mannskap og þá um sumarið unnu þau þrjú til fjögur við útgerðina. Farþegafjöldinn nálgaðist 2.000 manns það sumar.

Kiddý var seld aftur á síðasta vori þegar nýsmíðaður farþegabátur var tilbúinn, Guðrún Kristjáns. Báturinn er 24 tonn og með leyfi fyrir 50 farþega í styttri ferðum. Farþegarnir með bátunum tveimur voru samtals um 4.600 sumarið 2000.

Tveir úr fjölskyldunni voru á minni bátnum og þrjú voru á þeim stærri. Þannig hefur starfsmönnum hjá þessu litla fjölskyldufyrirtæki fjölgað úr einum (reyndar broti úr einum, því að ferðamennskan var aðeins tilfallandi á milli handfæraveiða og köfunartúra) og upp í fimm í fullu starfi.